«Κραμβέλαιο»: Είναι τελικά τόσο υγιεινό και ακίνδυνο;

 Το κραμβέλαιο είναι φυτικό έλαιο που παράγεται από τους σπόρους της κράμβης (rapeseed). Είναι αρκετά διαδεδομένο διεθνώς και χρησιμοποιείται τόσο στη διατροφή όσο και στη βιομηχανία.

Τι είναι

• Προέρχεται από το φυτό Brassica napus

• Έχει χαμηλά κορεσμένα λιπαρά

• Περιέχει ωμέγα-3 & ωμέγα-6

• Η σύγχρονη μορφή του για τρόφιμα είναι το canola oil (βελτιωμένη ποικιλία με χαμηλό ερουκικό οξύ)

Πού χρησιμοποιείται

🥗 Διατροφή

• Μαγείρεμα & τηγάνισμα (αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες)

• Σαλάτες (ουδέτερη γεύση)

• Μαργαρίνες, σάλτσες, επεξεργασμένα τρόφιμα

• Αρτοποιία & ζαχαροπλαστική

🏭 Βιομηχανία

• Βιοντίζελ (πολύ διαδεδομένη χρήση στην Ευρώπη)

• Λιπαντικά μηχανών & υδραυλικά έλαια

• Καλλυντικά & σαπούνια

• Χρώματα, βερνίκια

🐄 Ζωοτροφές

• Το υπόλειμμα (κραμβάλευρο) χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή υψηλής πρωτεΐνης

Είναι ασφαλές;

Ναι, το βρώσιμο κραμβέλαιο (canola) είναι ασφαλές.
Το παλιό κραμβέλαιο με υψηλό ερουκικό οξύ δεν χρησιμοποιείται πλέον για τρόφιμα.

Κραμβέλαιο & καύσιμα (βιοντίζελ)

Το κραμβέλαιο είναι η βασική πρώτη ύλη για βιοντίζελ στην Ευρώπη.

Τι σημαίνει αυτό για σένα

• Το βιοντίζελ που βάζεις στο πρατήριο δεν είναι καθαρό πετρέλαιο
  → περιέχει μικρό ποσοστό κραμβέλαιου (συνήθως Β7 = 7%)

• Αυτό δεν το διαλέγεις εσύ, είναι υποχρεωτικό από τη νομοθεσία

Πλεονεκτήματα

• Καλύτερη λίπανση στο σύστημα καυσίμου

• Λιγότεροι ρύποι

• Πιο «μαλακή» καύση

Μειονεκτήματα (σημαντικά για delivery)

• Ελαφρώς μεγαλύτερη κατανάλωση

• Σε παλιότερα οχήματα:

  • μπορεί να ταλαιπωρήσει φίλτρα καυσίμου

  • δεν αγαπάει πολύ τις πολλές κρύες εκκινήσεις

• Αν μένει ακίνητο καιρό → τραβά υγρασία (όχι καλό)

❗ Σημαντικό

❌ ΜΗΝ βάλεις ποτέ καθαρό κραμβέλαιο στο ρεζερβουάρ
(δεν είναι για απευθείας χρήση, θα κάνεις ζημιά)

---

Αν θέλεις να μειώσεις κατανάλωση & φθορά (πιο χρήσιμο)

Για delivery συμφέρει περισσότερο:

• ✔️ Σταθερό πρατήριο (ίδια ποιότητα καυσίμου)

• ✔️ Αλλαγή φίλτρου καυσίμου πιο συχνά

• ✔️ Σωστή πίεση ελαστικών

• ✔️ Όχι συνεχές ρελαντί

• ✔️ Αν έχεις diesel → καλό πρόσθετο καθαρισμού κάθε Χ χλμ

Κραμβέλαιο & καύσιμα (βιοντίζελ)

Το κραμβέλαιο είναι η βασική πρώτη ύλη για βιοντίζελ στην Ευρώπη.

Τι σημαίνει αυτό για σένα

• Το βιοντίζελ που βάζεις στο πρατήριο δεν είναι καθαρό πετρέλαιο
  → περιέχει μικρό ποσοστό κραμβέλαιου (συνήθως Β7 = 7%)

• Αυτό δεν το διαλέγεις εσύ, είναι υποχρεωτικό από τη νομοθεσία

Πλεονεκτήματα

• Καλύτερη λίπανση στο σύστημα καυσίμου

• Λιγότεροι ρύποι

• Πιο «μαλακή» καύση

Μειονεκτήματα (σημαντικά για delivery)

• Ελαφρώς μεγαλύτερη κατανάλωση

• Σε παλιότερα οχήματα:

  • μπορεί να ταλαιπωρήσει φίλτρα καυσίμου

  • δεν αγαπάει πολύ τις πολλές κρύες εκκινήσεις

• Αν μένει ακίνητο καιρό → τραβά υγρασία (όχι καλό)

❗ Σημαντικό

❌ ΜΗΝ βάλεις ποτέ καθαρό κραμβέλαιο στο ρεζερβουάρ
(δεν είναι για απευθείας χρήση, θα κάνεις ζημιά)

---

Αν θέλεις να μειώσεις κατανάλωση & φθορά (πιο χρήσιμο)

Για delivery συμφέρει περισσότερο:

• ✔️ Σταθερό πρατήριο (ίδια ποιότητα καυσίμου)

• ✔️ Αλλαγή φίλτρου καυσίμου πιο συχνά

• ✔️ Σωστή πίεση ελαστικών

• ✔️ Όχι συνεχές ρελαντί

• ✔️ Αν έχεις diesel → καλό πρόσθετο καθαρισμού κάθε Χ χλμ

Στη μαγειρική, το βρώσιμο κραμβέλαιο (canola) ΔΕΝ “προκαλεί” ασθένειες όταν χρησιμοποιείται σωστά. Υπάρχουν όμως σημεία προσοχής και μύθοι που μπερδεύουν τον κόσμο. Στα βάζω καθαρά:

---

Τι ΔΕΝ προκαλεί (με βάση τα επιστημονικά δεδομένα)

• ❌ Δεν προκαλεί καρκίνο

• ❌ Δεν προκαλεί καρδιοπάθειες

• ❌ Δεν προκαλεί Αλτσχάιμερ

• ❌ Δεν είναι τοξικό

👉 Αυτά αφορούν παλιό, μη βρώσιμο κραμβέλαιο (με υψηλό ερουκικό οξύ), όχι το σημερινό canola.

---

Πιθανοί κίνδυνοι – ΠΟΤΕ εμφανίζονται

Οι κίνδυνοι δεν είναι από το λάδι, αλλά από λάθος χρήση:

🍳 1. Υπερθέρμανση / επαναχρησιμοποίηση

• Αν καίγεται πολλές φορές (π.χ. τηγάνισμα ξανά & ξανά):

  • δημιουργούνται οξειδωμένα λιπαρά

  • αυξάνει ο κίνδυνος:

    • φλεγμονών

    • καρδιαγγειακών προβλημάτων μακροπρόθεσμα

👉 ίδιο πρόβλημα έχουν όλα τα σπορέλαια, όχι μόνο το κραμβέλαιο

---

🧠 2. Πολύ συχνή κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων

• Το canola υπάρχει σε:

  • έτοιμα φαγητά

  • fast food

  • snacks

👉 Η υπερβολή συνδέεται έμμεσα με:

• παχυσαρκία

• μεταβολικό σύνδρομο

• διαβήτη τύπου 2
  (λόγω συνολικής διατροφής, όχι του λαδιού μόνο)

---

Πότε είναι καλή επιλογή

✔️ Για μαγείρεμα & ελαφρύ τηγάνισμα
✔️ Για άτομα με χοληστερίνη
✔️ Ουδέτερη γεύση
✔️ Χαμηλά κορεσμένα λιπαρά

---

Σύγκριση με ελαιόλαδο (απλά)

• 🫒 Ελαιόλαδο → καλύτερο για καθημερινή χρήση & υγεία

• 🌱 Κραμβέλαιο → αποδεκτό, οικονομικό, ΟΚ για υψηλή θερμοκρασία

• ❌ Όχι συνεχές τηγάνισμα με το ίδιο λάδι

---

Συμπέρασμα

👉 Δεν “προσάπτονται” συγκεκριμένες ασθένειες στο κραμβέλαιο
👉 Τα προβλήματα έρχονται από κακή χρήση & υπερκατανάλωση, όπως σε κάθε λάδι

πόσο εύκολο είναι στο συκώτι μας να μεταβολίση το κραμβέλαιο?

Σύντομα: το κραμβέλαιο (canola oil) μεταβολίζεται αρκετά εύκολα από το συκώτι, ειδικά όταν είναι σύγχρονης παραγωγής και καταναλώνεται σε λογικές ποσότητες.

Πιο αναλυτικά

• Το συκώτι μεταβολίζει τα λίπη μέσω β-οξείδωσης.

• Το κραμβέλαιο αποτελείται κυρίως από:

  • Μονοακόρεστα λιπαρά (~60%) → μεταβολίζονται εύκολα

  • Πολυακόρεστα (~30%) → επίσης σχετικά εύκολα

  • Κορεσμένα (~7%) → λίγα, άρα μικρή επιβάρυνση

Σημαντικό σημείο (πολύς κόσμος το αγνοεί)

Το παλιό κραμβέλαιο είχε ερουκικό οξύ, που δυσκόλευε τον μεταβολισμό.
👉 Το σύγχρονο κραμβέλαιο (canola) έχει ελάχιστο έως μηδενικό ερουκικό οξύ, οπότε δεν επιβαρύνει το συκώτι στους υγιείς ανθρώπους.

Πότε γίνεται πρόβλημα

• Με υπερκατανάλωση (πολύ λάδι καθημερινά)

• Όταν χρησιμοποιείται πολλές φορές για τηγάνισμα (οξείδωση → τοξικά παράγωγα)

• Σε άτομα με:

  • λιπώδες ήπαρ

  • ηπατίτιδα

  • αυξημένα τριγλυκερίδια

Σύγκριση με άλλα λάδια (για το συκώτι)

• 🫒 Ελαιόλαδο → το πιο φιλικό

• 🌻 Ηλιέλαιο → μέτριο (οξειδώνεται εύκολα)

• 🟡 Κραμβέλαιο → καλό / ουδέτερο, καλύτερο από σπορέλαια

• 🧈 Βούτυρο/μαργαρίνη → πιο βαριά για το συκώτι

Συμπέρασμα

➡️ Για ένα υγιές συκώτι, το κραμβέλαιο μεταβολίζεται χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, αρκεί:

• να μην καίγεται

• να μην γίνεται βασικό λάδι σε μεγάλες ποσότητες

• να εναλλάσσεται με ελαιόλαδο

Έρευνα: k-proothisi

Πληροφορίες: Chat Gpt

Πολύ καλά μέχρι εδώ. Εγώ θα παραθέσω παρακάτω για την καλύτερη κατανόηση του θέματος ένα άρθρο που εξηγεί απολύτως το ιστορικό του κραμβελαίου και σίγουρα δεν αφήνει αμφιβολίες σχεδόν για τίποτα.

Το Άρθρο ονομάζεται ΚΡΑΜΒΈΛΑΙΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ

Προπαγανδιστική επιβολή του κραμβέλαιου.

Θα το συναντήσετε με τα ονόματα κραμβέλαιο, λάδι ελαιοκράμβης, λάδι κανόλα, canola oil, rapeseed oil, LEAR oil. Τόσες πολλές ονομασίες για ένα τόσο αμφιλεγόμενο λάδι, όσο και η σόγια. Το κραμβέλαιο προέρχεται από τους σπόρους ενός τύπου ελαιοκράμβης, που στην αγγλική γλώσσα ονομάζεται rapeseed. Επιστημονικά οι δύο βασικές ποικιλίες είναι η Brassica Napus και η Brassica Rapa και ανήκουν στη φυτική οικογένεια Brassicaceae. Στην ίδια οικογένεια ανήκει το μπρόκολο, το κουνουπίδι, το λάχανο και ο σιναπόσπορος (μουστάρδα). Το φυτό ευδοκιμεί σε εύκρατα κλίματα φτάνει μέχρι 2 μέτρα σε ύψος και παράγει όμορφα κίτρινα άνθη. Οι σπόροι του φυτού χρησιμοποιούνται στη παραγωγή ενός βρώσιμου ασφαλούς (κι όχι ωφέλιμου) λαδιού, το οποίο παράλληλα είναι κατάλληλο για τη παραγωγή βιοκαυσίμου (biodiesel). Δηλαδή το βιοντίζελ και το λάδι στο φαγητό του ανθρώπου, είναι ίδιο.

Το εμπορικό όνομα CANOLA είναι το αρκτικόλεξο από τις λέξεις «CANadian Oil, Low Acid» που πρωτοχρησιμοποιήθηκε το 1978, για να αντικαταστήσει αφ’ ενός την αρνητική έννοια της αρχικής ονομασίας rapeseed (rape=βιασμός, seed=καρπός) και αφετέρου να υποδηλώσει τη διαφορετικότητα του από το αυθεντικό κραμβέλαιο, που περιέχει φυσικά υψηλές ποσότητες του τοξικού ερουκικού οξέος. Η λέξη «rape» παρ’ όλ’ αυτά προέρχεται από το λατινικό «rapum» που σημαίνει ρέβα ή γογγύλι (καμία σχέση δηλαδή με την εγκληματική πράξη). Το κραμβέλαιο αποτελεί το 16% της παγκόσμιας παραγωγής φυτικού ελαίου, τρίτο μετά το σογιέλαιο και το φοινικέλαιο, ενώ η κραμβόπιτα (το υπόλειμμα της επεξεργασίας) αποτελεί παγκοσμίως το 12% της πρωτεΐνης για τη διατροφή των ζώων.

Το κραμβέλαιο χρησιμοποιήθηκε για εκατοντάδες χρόνια στις λάμπες φωτισμού σε Ασία και Ευρώπη και ήταν γνωστό στους Ινδιάνους της Αμερικής. Η χρήση του ήταν σχετικά περιορισμένη μέχρι την ανακάλυψη της ενέργειας του ατμού, οπότε οι μηχανικοί της εποχής ανακάλυψαν πως το κραμβέλαιο υπερείχε σε λιπαντικές ιδιότητες πάνω στις μεταλλικές επιφάνειες από τα υπόλοιπα λάδια. Με το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η ζήτηση του λαδιού, ως μέσο λίπανσης, εκτοξεύθηκε στα ύψη λόγω της αύξησης του αριθμού των πολεμικών και εμπορικών πλοίων που κινούνταν με ατμό. Όταν η εξέλιξη του Πολέμου και τα embargo μπλόκαραν τις πηγές κραμβελαίου στην Ευρώπη και την Ασία, δημιουργήθηκε επικίνδυνη στρατηγική έλλειψη και επέτρεψε στον Καναδά να αδράξει την ευκαιρία και να υπερδιπλασιάσει τη παραγωγή του.

Μετά τον Πόλεμο η ζήτηση του μειώθηκε και οι αγρότες έψαχναν νέους τρόπους χρήσης του φυτού και του ελαίου. Στην αγορά τροφίμων εμφανίστηκε το 1956, αλλά είχε μερικά χαρακτηριστικά που δε το βοηθούσαν να διαδοθεί ως μαγειρικό λάδι. Είχε χαρακτηριστική και έντονη γεύση, έντονο πράσινο χρώμα, λόγω της έντονης παρουσίας χλωροφύλλης και μεγάλη συγκέντρωση ερουκικού (ή ερουσικού) οξέος και γλυκοσιδών. Έρευνες και πειράματα σε ζώα έδειξαν πως η κατανάλωση ερουκικού οξέος σε μεγάλες ποσότητες προκαλεί βλάβες στο καρδιαγγειακό σύστημα.

Επίσης και η χρήση του σε ζωοτροφές δεν απέδωσε γιατί, λόγω της παρουσίας γλυκοσιδών και της ιδιαίτερης γεύσης που του προσέδιδαν, τα ζώα δε το έτρωγαν. Μετά από αυτό, βρήκαν άλλα «πειραματο-ζώα» για να το προωθήσουν. Το 1998, με τη βοήθεια της γενετικής μηχανικής, αναπτύχθηκε ένας νέος, βελτιωμένος και ανθεκτικός σε ασθένειες τύπος ελαιοκράμβης, με μικρή περιεκτικότητα στις παραπάνω ουσίες. Το 2011 το 26% των καλλιεργειών αφορούσε γενετικά τροποποιημένα φυτά ελαιοκράμβης.

Το λάδι canola παράγεται με τη θέρμανση και κατόπιν την έκθλιψη του σπόρου ελαιοκράμβης. Το 43-45% του σπόρου περιέχει έλαια και ότι απομένει από τη παραγωγή του ελαίου χρησιμοποιείται στη παραγωγή ζωοτροφών. Η έκθλιψη 22 kg σπόρου δίνει 10 lt ελαίου που είναι, από οικονομικής απόψεως, μια πολύ επικερδής καλλιέργεια. Έχει αποκτήσει τη φήμη ενός πολύ υγιεινού ελαίου και αυτό του έδωσε εισιτήριο σε πολλές κουζίνες του κόσμου, καθιστώντας το 3ο σε κατανάλωση λάδι, σε παγκόσμια κλίμακα. Πολλά τρόφιμα που αναφέρουν ότι είναι εμπλουτισμένα με ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, είναι συνήθως εμπλουτισμένα με κραμβέλαιο. Το μη-γενετικά τροποποιημένο λάδι canola δε χρησιμοποιείται στη διατροφή. Έχει εφαρμογή στη βιομηχανία λιπαντικών, σε κεριά και κραγιόν καθώς και στο μελάνι τυπογραφίας. Το λάδι canola είναι ένα πολλά υποσχόμενο έλαιο στο τομέα της παραγωγής βιοκαυσίμων, λόγω της χαμηλής τοξικότητας των αερίων που παράγονται.

Το λάδι canola έχει απαλό χρυσαφένιο χρώμα, ελαφρά υφή και ουδέτερη γεύση. Περιέχει μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (62%) παρόμοια με το ελαιόλαδο, πολυακόρεστα (32%), Ωμέγα-3 και Ωμέγα-6 λιπαρά οξέα και πολύ χαμηλά ποσοστά κορεσμένων λιπαρών (6%). Για την ακρίβεια έχει το μικρότερο ποσοστό κορεσμένων λιπαρών από οποιοδήποτε άλλο φυτικό έλαιο και ακριβώς τα μισά κορεσμένα λίπη από το ελαιόλαδο. Θεωρείται ιδανικό λάδι για μαγείρεμα, λόγω της ήπιας γεύσης του και της σταθερότητας του σε υψηλές θερμοκρασίες.

Η κατανάλωση του θεωρείται πως μειώνει την LDL, δηλαδή τη κακή χοληστερίνη και γενικά τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα, καθώς και τη θνησιμότητα από καρδιακά νοσήματα. Το προτείνουν ανεπιφύλακτα για κατανάλωση ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), (αλίμονο !!!!) ο Αμερικανικός Καρδιολογικός Οργανισμός (American Heart Association) και η Αμερικανική Ακαδημία Διατροφής (Academy of Nutrition and Dietetics). Επίσης λένε ότι προστατεύει το παχύ έντερο από την εκδήλωση καρκίνου καλύτερα από τα υπόλοιπα λάδια, όπως πχ. το αραβοσιτέλαιο, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας του σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, επαναλαμβάνω, λένε.

Το σοβαρό θέμα με το ερουκικό οξύ.

Στη ταινία του 1992 «Lorenzo’s oil», παρουσιάστηκε η αληθινή ιστορία της προσπάθειας των γονιών του μικρού Lorenzo, Augusto και Michaela Odone, να τον σώσουν από τη σπάνια, κληρονομική και νευροεκφυλιστική νόσο της αδρενολευκοδυστροφίας (ALD, νόσος του Schilder). Η αναλογία 4:1 ερουκικού και ολεϊκού οξέος, που παράγονται αντίστοιχα από το σπόρο της ελαιοκράμβης και το ελαιόλαδο, ήταν η φόρμουλα που δοκίμασαν. Ο συνδυασμός αυτών των λιπαρών οξέων είναι ακόμα σε στάδιο πειραματικής μελέτης και χορηγείται σήμερα σε άτομα με τη νόσο αυτή υπό αυστηρό κλινικό έλεγχο, χωρίς όμως να έχει διατεθεί στη κυκλοφορία με τη μορφή φαρμακευτικού σκευάσματος. Το λάδι αυτό παρέμεινε γνωστό με το όνομα «Lorenzo’s oil», ως φόρος τιμής στο μικρό παιδί-θύμα της νόσου που έγινε παγκοσμίως γνωστό μέσω της ταινίας. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός πως οι επιστήμονες δήλωσαν οτι αν ο μικρός Lorenzo είχε ξεκινήσει νωρίτερα τη θεραπεία με το λάδι αυτό, πιθανόν να είχε θεραπευθεί ή έστω να είχε μια καλύτερη ποιότητα ζωής. (Lorenzo’s oil: The full story, BBC). Παρόλο που ο σπόρος του φυτού περιέχει σημαντική ποσότητα του οξέος αυτού, που θεωρείται τοξίνη, το υβρίδιο ελαιοκράμβης από το οποίο παράγεται το βρώσιμο λάδι canola περιέχει λιγότερο από 2% ερουκικό οξύ, επίπεδο που θεωρείται ασφαλές λένε, για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Στο σαπούνι: Το λάδι canola χρησιμοποιείται αντί του ελαιολάδου στο σαπούνι, ως μια πιο φθηνή εναλλακτική, σε ποσοστό μέχρι και 50%. Πολλοί καταναλωτές υποστηρίζουν πως είναι πιο ήπιο για το δέρμα τους, χωρίς φυσικά να γνωρίζουν τι κάνει στον οργανισμό τους !!

Τι σημαίνει «Γενετικά Τροποποιημένος Οργανισμός».

Η γενετική τροποποίηση είναι ένα σύνολο ειδικών τεχνολογιών που αλλάζουν τη γενετική σύσταση ζωντανών οργανισμών όπως τα ζώα, τα φυτά και τα βακτήρια και αφορά την προσθήκη, την αφαίρεση, την αντικατάσταση ή τη σίγαση ενός γονιδίου. Ο συνδυασμός των γονιδίων από τους διαφορετικούς οργανισμούς είναι γνωστός ως «τεχνολογία ανασυνδυαζόμενου DNA» και ο οργανισμός που προκύπτει ονομάζεται «γενετικά τροποποιημένος», «γενετικά κατασκευασμένος», «διαγονιδιακός» ή «GMO» (Genetically Modified Organism).

Όπως όλες οι νέες τεχνολογίες, οι GM τεχνολογίες θέτουν μερικούς κινδύνους, γνωστούς και άγνωστους. Οι διαμάχες που περιβάλλουν τα τρόφιμα και τις GM καλλιέργειες εστιάζουν συνήθως στην ανθρώπινη και περιβαλλοντική ασφάλεια κι ωφέλεια, το μαρκάρισμα και την επιλογή των καταναλωτών, τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, την ηθική, την ασφάλεια των τροφίμων, τη μείωση της ένδειας και τη διατήρηση του περιβάλλοντος. Η ελαιοκράμβη μαζί με τη σόγια αποτελούν τα πιο γνωστά ως ασφαλή κι όχι ωφέλιμα κι ευρέως χρησιμοποιούμενα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα.

Η τεχνική του Δούρειου Ίππου.

Οι μέθοδοι για την μεταφορά ενός ξένου γονιδίου σε ένα φυτό είναι ποικίλες. Η πιο αξιόπιστη κι αποτελεσματική τεχνική χρησιμοποιεί φυσικές ιδιότητες ορισμένων βακτηρίων του εδάφους. Οι επιστήμονες εκμεταλλεύθηκαν αυτές τις ιδιότητες των αγροβακτηρίων προκειμένου να μεταφέρουνε ενδιαφέροντα γονίδια στα φυτά. Η κύρια τεχνική είναι αυτή στην οποία ενεργούν ως Δούρειος Ίππος. Κατά τη διάρκειά αφαιρείται το πλασμίδιο ενός βακτηρίου που διαθέτει ικανότητα διείσδυσης, εισάγεται σε αυτό το ενδιαφέρον γονίδιο, το οποίο επιθυμούμε να μεταβιβάσουμε στο φυτό και επανεισάγουμε το ανασυνδυασμένο πλασματίδιο στο βακτήριο.

Κίνδυνοι γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.

Σε ζωικούς οργανισμούς: Με την κατανάλωση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών έχει παρατηρηθεί η εμφάνιση συχνών αλλεργικών κρίσεων, σε άτομα που είναι επιρρεπή σε συγκεκριμένες αλλεργίες. Ωστόσο, έρευνες δείχνουν, ότι ο κίνδυνος αλλεργίας που αναφέρεται συχνά δεν είναι υψηλότερος συγκριτικά με τα υπόλοιπα τρόφιμα. Ακόμη, η πρόσληψη αντιβιοτικών ουσιών στον ανθρώπινο οργανισμό, μέσω των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, προκαλεί την αύξηση της ανθεκτικότητάς του σε αυτές. Αυτό έχει ως συνέπεια την αναποτελεσματικότητα των αντιβιοτικών στον οργανισμό, όταν αυτό είναι αναγκαίο π.χ. στην ανάρρωση κάποιας ασθένειας. Ασυνήθιστα υψηλή θνησιμότητα και καθυστέρηση ανάπτυξης βρέθηκε να παρουσιάζουν απόγονοι θηλυκών ποντικών-πειραματόζωων τρεφόμενα με γενετικά τροποποιημένη σόγια. Παρόλο που υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια των μεταλλαγμένων τροφίμων, τα συστήματα ελέγχου είναι ανεπαρκή, άλλωστε τα χρήματα που παίζονται είναι πάρα πολλά και κανείς δεν νοιάζεται για την υγεία των ανθρωπινων ζώων.

Στο περιβάλλον: Έρευνες δείχνουν ότι, η γύρη από ένα μεταλλαγμένο καλαμπόκι σκότωνε κατά χιλιάδες ένα είδος πεταλούδας. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι διαταράσσεται η ισορροπία του περιβάλλοντος και συνεπώς επηρεάζονται οι τροφικές αλυσίδες. Πολλοί υποστηρίζουν ότι τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα θα έχουν αντίστοιχα αποτελέσματα με αυτά των εντομοκτόνων, όπως τα κουνούπια απέκτησαν ανθεκτικότητα σε ισχυρά εντομοκτόνα, παρομοίως και τώρα το περιβάλλον θα δημιουργήσει νέα είδη εντόμων προκειμένου να είναι ανθεκτικά στα νέα τρόφιμα με τις νέες ιδιότητες.

Γεγονότα τότε και σήμερα.

Η επιφάνεια των καλλιεργούμενων εκτάσεων με γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Μεταξύ 1996 και 2003, σημειώθηκε αύξηση της παραγωγής τους 20%. Κυριότεροι παραγωγοί τους είναι οι Η.Π.Α, η Αργεντινή, ο Καναδάς, η Βραζιλία, η Κίνα και Ν. Αφρική. Η πρώτη απόπειρα παρασκευής μεταλλαγμένων τροφίμων, έγινε στις Η.Π.Α ,το 1983, δημιουργώντας δενδρύλλια καπνού τα οποία ήταν ανθεκτικά στα αντιβιοτικά. Πιο συγκεκριμένα, η κατάσταση στην Ευρώπη διαφέρει με την κατάσταση στις υπόλοιπες ηπείρους. Τον Ιούνιο του 1999, ανέστειλε τις πειραματικές τους καλλιέργειες σε αγρό και τη διάθεση τους στο εμπόριο. Από το 2002 όμως, παρατηρείται αισθητή αλλαγή στο νομοθετικό πλαίσιο. Οι αλλαγές που έγιναν είναι οι εξής: Αναθεωρήθηκαν οι πειραματικές καλλιέργειες, Θεσπίστηκαν αυστηροί έλεγχοι, Υιοθετήθηκαν κανόνες για την αναγραφή της ταυτότητας των γενετικά τροποποιημένων προϊόντων στην ετικέτα τους. Το 2004, επιτράπηκε για πρώτη φορά, μετά το 1996, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η εισαγωγή του διαγονιδιακού καλαμποκιού στην Ε.Ε.

Στον ελλαδικό χώρο, η πειραματική καλλιέργεια του πρώτου μεταλλαγμένου προϊόντος, της ντομάτας, επιτράπηκε στις 28 Μαρτίου 1997 και υπέστη τροποποίηση για την επιβράδυνση της ωρίμανσής της. Στη συνέχεια, ακολούθησε η έγκριση για την καλλιέργεια μεταλλαγμένου βαμβακιού , το οποίο εμφανίζει εντομοκτόνο δράση και αντοχή σε συγκεκριμένο ζιζανιοκτόνο. Τέλος, σειρά είχαν το μεταλλαγμένο καλαμπόκι και τα ζαχαρότευτλα, τα οποία τροποποιήθηκαν ώστε να παρουσιάζουν αυξημένη αντοχή σε συγκεκριμένα ζιζανιοκτόνα. Ετοιμάζουν με πυρετώδεις ρυθμούς την Γκρίζα Φυλή άρα είναι αυτονόητο ότι χρειάζονται και την τροφή της. Αναζήτησε το άρθρο “η γκρίζα φυλή”

Λογικές Σκέψεις ως Επίλογος.

Το προωθούν με σθένος και θέλουν να αντικαταστήσουν το ελαιόλαδο, είναι, λένε, ασφαλές αλλά όχι ωφέλιμο, δεν το τρώνε τα ζώα (δεν κάνει για ζωοτροφή) και το αποφεύγουν τα έντομα (είναι εξαιρετικό εντομοκτόνο). Μόνο αυτά είναι υπεραρκετά για να βάλουν σε σκέψεις έναν καλοπροαίρετα σκεπτόμενο άνθρωπο.

Οι ειδικοί λένε (παρά τις πληροφορίες από ανεξάρτητες έρευνες που κυκλοφόρησαν και κυκλοφορούν για το αντίθετο) πως το γενετικά τροποποιημένο λάδι canola είναι ασφαλές για κατανάλωση κι ωφέλιμο για τον οργανισμό μας. Γιατί να τους αγνοήσουμε μα για έναν απλό και ΛΟΓΙΚΟ λόγο. Οι παγκόσμιες αγορές το προωθούν πολύ και μιλούν για «αντικατάσταση» του ελαιολάδου στη διατροφή από το canola, λόγω της δομής των λιπαρών του και της ωφέλειας λένε, στην υγεία μας. Αυτή είναι θεωρία μιας πολύ καλοστημένης διατροφικής προπαγάνδας. Η μόνη υπεροχή που παρουσιάζει το κραμβέλαιο έναντι του ελαιολάδου είναι η χαμηλότερη τιμή αγοράς, απολύτως τίποτε άλλο που να είναι καλό για τον καταναλωτή.

Δεν υπάρχει στη φύση φυτό canola. Υπάρχει το rapeseed ή αλλιώς ελαιοκράμβη. Οι εταιρείες το πουλούν σαν υγιεινή εναλλακτική του ελαιολάδου (sic) Η αλήθεια είναι πως το λάδι canola είναι «μπασταρδεμένο» λάδι από γενετικά τροποποιημένα φυτά ελαιοκράμβης. Η μη γενετικά τροποποιημένη ελαιοκράμβη απαγορεύτηκε το 1956 από τον Αμερικανικό FDA, λόγω της υψηλής του τοξικότητας από τη περιεκτικότητα σε ερουκικό οξύ.

Το 1970 οι Καναδοί καλλιεργητές ανέπτυξαν, με τη βοήθεια της γενετικής μηχανικής, ένα νέο τύπο ελαιοκράμβης, με χαμηλότερα ποσοστά ερουκικού οξέος, με σκοπό να το προωθήσουν με το ζόρι σαν υγιεινό λάδι για κατανάλωση. Το όνομα που του δόθηκε αρχικά ήταν LEAR oil (Low Erucic Acid Rapeseed), ενώ αργότερα, για λόγους marketing, βαφτίστηκε Canola. Το 1985 η Καναδική κυβέρνηση πλήρωσε στον FDA 50.000.000 $ για να μπει στη λίστα με τα «ασφαλή για κατανάλωση προϊόντα» (λίστα GRAS, Generally Recognized As Safe). Η καλλιέργεια των φυτών και η παραγωγή του ελαίου είναι πολύ επικερδής επιχείρηση, τα φυτά είναι ανθεκτικά σε ασθένειες και ζιζάνια και το λάδι φθηνό για τη προσθήκη σε τρόφιμα.

Σχεδόν όλα τα εμπορικά λάδια canola υπόκεινται σε επεξεργασία με τη χρήση εξανίου (hexane), ενός πτητικού υδρογονάνθρακα παράγωγου του πετρελαίου. Αυτό δεν είναι και τόσο καλό αν συνδυαστεί με το γεγονός ότι όλη η διαδικασία γίνεται σε υψηλές θερμοκρασίες, γεγονός που οδηγεί στον εκφυλισμό των ωμέγα λιπαρών. Έρευνες σε ποντίκια έδειξαν πως το κραμβέλαιο προκάλεσε προβλήματα στο καρδιαγγειακό σύστημα, στα νεφρά, στα επινεφρίδια και τον θυρεοειδή αδένα. Μόλις αποσύρθηκε από τη διατροφή των ποντικών διορθώθηκε εν μέρει το πρόβλημα, αφήνοντας όμως ίχνη ουλώδους ιστού πάνω στα όργανα αυτά. Επίσης έχει τη χαρακτηριστική ικανότητα να αποκοιμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα, να απογυμνώνει τα νεύρα από τη μόνωση τους, που λέγεται μυελίνη, ενώ οι γλυκοσίδες που περιέχει μπλοκάρουν την ενζυμική λειτουργία του οργανισμού. Αυτές οι αρνητικές επιδράσεις δεν εμφανίζονται άμεσα, αλλά μετά από χρόνια χρήσης. Σημειωτέον πως έρευνες σε ανθρώπους δεν έγιναν ποτέ, πριν πάρει το κραμβέλαιο έγκριση για τη λίστα GRAS, άλλωστε 50μυρια είναι μπόλικο χρήμα.

Ήδη προωθείται σαν εναλλακτική καλλιέργεια και στη χώρα μας. Πλήρωσε για να μπει στα ασφαλή προϊόντα, όχι στα ωφέλιμα, στα ασφαλή. Πως ένα πληρωμένο απλώς για ασφαλές προϊόν είναι δυνατόν να συναγωνιστεί το ελαιόλαδο; Ρητορικό το ερώτημα. Από την άλλη ήδη, λέει, προωθείται η καλλιέργειά του και στην Ελλάδα. Οι έλληνες αγρότες είναι ικανοί αν τους δώσουν μια πλουσιοπάροχη επιδότηση (από τις γνωστές) να ξεριζώσουν τις ελιές και να βάλουν κανόλα, τίποτε δεν ξαφνιάζει με τα ανθρώπινα ζώα.

Είναι ένα πολύ αποτελεσματικό εντομοκτόνο το κραμβέλαιο κι αποτελεί συστατικό σε πολλά «βιολογικά» εντομοκτόνα. Τα έντομα το αποφεύγουν και τα ζώα δε το τρώνε. Μήπως αυτό πρέπει να σας ενδιαφέρει περισσότερο από την χρυσοπληρωμένη προπαγάνδα των αγορών; Βέβαια το βασικότερο πρόβλημα του κραμβελαίου είναι ότι είναι ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟ, με μεγάλη περιεκτικότητα σε trans λιπαρά, που δημιουργούνται από την επεξεργασία του σε υψηλές θερμοκρασίες και που συνδέονται άμεσα με την εκδήλωση καρκίνου. Μήπως να βάζατε στην διατροφή σας ορυκτέλαιο; Ρητορική κι ετούτη η ερώτηση.

Μπορείτε να ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΤΕ και θα υποστείτε και τις συνέπειες των επιλογών σας !!

Aliki Alisa /edwhellas.gr/ αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες από την Καναδική Wiki

Read More

Μπορείς να προλάβεις τη δημιουργία πέτρας στα νεφρά σου

Τα νεφρά δουλεύουν ασταμάτητα μερα και νύκτα φιλτράρωντας το αίμα μας, κατ'επέκταση αποροφούν όλες τίς τοξίνες στίς οποίες έχουμε εκτεθή κατα την διατροφή μας.Κάποιες τοξίνες όμως δημιουργούν μικρούς ασβεστόλιθους με τα γνωστα αποτελέσματα σχετικά με κολικούς νεφρολιθιάσεις,και διάφορα άλλα .Εδώ είναι ένας οδηγός πρόληψης και διάσπασεις αυτών των ιζημάτων στα νεφρά.

 Υπάρχουν διάφορα συστατικά που μπορούν να παρεμποδίσουν τη δημιουργία πέτρας στα νεφρά, ανάλογα με τον τύπο της πέτρας. Το πιο γνωστό και γενικά ωφέλιμο είναι το κιτρικό άλας (κυρίως το κιτρικό κάλιο ή κιτρικό μαγνήσιο).

🔹 Κιτρικό άλας (citrate)

• Δράση: Δεσμεύει το ασβέστιο στα ούρα και εμποδίζει τη δημιουργία κρυστάλλων οξαλικού ασβεστίου, που είναι ο πιο συχνός τύπος πέτρας.

• Πηγές:

  • Χυμός λεμονιού ή λάιμ (φυσική πηγή κιτρικών)

  • Κάποια φρούτα όπως πορτοκάλια και πεπόνια

  • Συμπληρώματα κιτρικού καλίου (μόνο με ιατρική οδηγία)

🔹 Άλλα βοηθητικά στοιχεία:

• Μαγνήσιο: βοηθά στη μείωση του σχηματισμού πέτρας οξαλικού ασβεστίου.

• Επαρκής ενυδάτωση: το πιο σημαντικό προληπτικό μέτρο – να αραιώνονται τα ούρα.

• Περιορισμός αλατιού και ζωικών πρωτεϊνών: μειώνει την απέκκριση ασβεστίου και ουρικού οξέος.

πάμε αναλυτικά να δούμε ποια ποτά και τροφές περιέχουν φυσικά συστατικά που βοηθούν στην πρόληψη δημιουργίας πέτρας στα νεφρά, ειδικά κιτρικά άλατα, μαγνήσιο και άλλα προστατευτικά στοιχεία:

---

🍋 Πλούσιες πηγές κιτρικών (αντιμετωπίζουν πέτρες οξαλικού ασβεστίου):

1. Χυμός λεμονιού ή λάιμ (φυσικός, χωρίς ζάχαρη)

   • Ο πιο αποτελεσματικός φυσικός τρόπος αύξησης κιτρικών στα ούρα.

   • Μπορείς να βάζεις χυμό από 1–2 λεμόνια σε 1 λίτρο νερό και να το πίνεις μέσα στη μέρα.

   • Προτιμότερο χωρίς πολλή ζάχαρη, γιατί η ζάχαρη αυξάνει τον κίνδυνο πέτρας.

2. Χυμός πορτοκαλιού

   • Περιέχει κιτρικά, αλλά έχει και φυσικά σάκχαρα — μέτρο (1 ποτήρι τη μέρα είναι αρκετό).

3. Φρούτα πλούσια σε κιτρικά:

   • Πορτοκάλια, μανταρίνια, γκρέιπφρουτ, πεπόνι, ανανάς.

---

Πηγές μαγνησίου (βοηθούν στην πρόληψη οξαλικών κρυστάλλων):

• Ξηροί καρποί (αμύγδαλα, καρύδια, φιστίκια — αλλά με μέτρο γιατί έχουν και οξαλικά)

• Πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, μπρόκολο, ρόκα)

• Ολικής άλεσης δημητριακά

• Φασόλια, φακές, ρεβίθια

---

💧 Ποτά που βοηθούν γενικά:

1. Νερό — το πιο σημαντικό:

   • Στόχος: 2–3 λίτρα την ημέρα (ή ως να έχεις σχεδόν διάφανα ούρα).

   • Διατηρεί τα ούρα αραιά, μειώνοντας τον σχηματισμό κρυστάλλων.

2. Νερό με λεμόνι

   • Πολύ καλός καθημερινός τρόπος πρόσληψης κιτρικών.

3. Τσάι από βότανα (π.χ. τσουκνίδα, μαϊντανός, πικραλίδα)

   • Έχουν ήπια διουρητική δράση και βοηθούν στη “καθαριότητα” των νεφρών.

---

🚫 Ποτά και τροφές που αυξάνουν τον κίνδυνο:

• Αναψυκτικά με φωσφορικό οξύ (τύπου cola)

• Πολύ αλάτι

• Πολύ κόκκινο κρέας ή πρωτεΐνη ζωικής προέλευσης

• Πολλά τρόφιμα με οξαλικά (σπανάκι, παντζάρι, σοκολάτα, τσάι μαύρο — με μέτρο)

• Πολύ ζάχαρη ή φρουκτόζη

---

Η μπύρα μπορεί να έχει και κάποια οφέλη, αλλά και κινδύνους, ανάλογα με το είδος, την ποσότητα και τη συχνότητα κατανάλωσης.

---

✅ Πιθανά θετικά (σε μικρή, περιστασιακή κατανάλωση):

1. Ήπια διουρητική δράση:

   • Η μπύρα αυξάνει την παραγωγή ούρων, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στην αποβολή μικρών κρυστάλλων πριν σχηματιστούν πέτρες.

   • Αυτό ισχύει περισσότερο με μπύρες χωρίς αλκοόλ ή με χαμηλό αλκοόλ, γιατί έτσι αποφεύγεται η αφυδάτωση.

2. Περιέχει κάλιο και μαγνήσιο:

   • Αυτά τα ιχνοστοιχεία συμβάλλουν στη μείωση της δημιουργίας πέτρας (ιδίως μαγνήσιο → μειώνει τα οξαλικά άλατα στα ούρα).

3. Πολυφαινόλες από το κριθάρι και τον λυκίσκο:

   • Έχουν ήπια αντιοξειδωτική δράση, που μπορεί να βοηθά στη λειτουργία των νεφρών μακροπρόθεσμα.

---

⚠️ Πιθανοί κίνδυνοι (αν πίνεται συχνά ή σε ποσότητα):

1. Αφυδάτωση λόγω αλκοόλ:

   • Το αλκοόλ κάνει τα νεφρά να αποβάλλουν νερό → αυξάνει τη συγκέντρωση οξαλικού και ουρικού οξέος στα ούρα.

   • Αυτό αναιρεί το θετικό διουρητικό αποτέλεσμα της μπύρας.

2. Αύξηση ουρικού οξέος (ουρικές πέτρες):

   • Οι αλκοολούχες μπύρες περιέχουν πουρίνες → αυξάνουν το ουρικό οξύ → μπορεί να προκαλέσουν πέτρες ουρικού οξέος.

3. Περίσσεια θερμίδων και σάκχαρα:

   • Συχνή κατανάλωση συμβάλλει σε παχυσαρκία και μεταβολικές διαταραχές — αυξημένος κίνδυνος πέτρας.

---

💡 Συμπέρασμα:

Είδος	Επίδραση στα Νεφρά
🟡 Μπύρα με χαμηλό αλκοόλ	ΟΚ περιστασιακά (1 ποτήρι), αλλά όχι καθημερινά.
🔴 Κανονική ή συχνή κατανάλωση	Αυξάνει τον κίνδυνο λόγω αφυδάτωσης και ουρικού οξέος.

---

Ερευνα:k-proothisi

Πληροφορίες:Chat GPT

Read More

Διαχείριση βάρους με βάση την βιταμίνη Ε

 

✅ Ελληνικές τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Ε:

🌰 Ξηροί καρποί και σπόροι:

• Αμύγδαλα (ωμά ή καβουρδισμένα, χωρίς αλάτι)

• Φιστίκια Αιγίνης

• Ηλιόσποροι (ψημένοι ή ωμοί)

• Καρύδια

• Σουσάμι (ολικής άλεσης, π.χ. σεχ. ταχίνι ή παστέλι)

 Έλαια:

• Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο (το βασικό λίπος της μεσογειακής διατροφής)

• Έλαιο από φύτρο σιταριού (αν και όχι τόσο συνηθισμένο)

Λαχανικά εποχής:

• Σπανάκι

• Ρόκα

• Λάχανο

• Μαρούλι

• Σταμναγκάθι

• Βλίτα

 Γαλακτοκομικά & αυγά:

• Αυγά (ο κρόκος έχει λίγη βιταμίνη Ε)

• Φέτα (περιέχει μικρές ποσότητες)

 Ψάρια:

• Σαρδέλες

• Γαύρος

• Λαβράκι

• Τσιπούρα

• Σολομός ιχθυοτροφείου (αν και εισαγόμενος, υπάρχει ντόπια παραγωγή πλέον)

Άλλες τροφές:

• Πολύσπορα ψωμιά με σουσάμι

• Χόρτα βραστά με ελαιόλαδο και λεμόνι

• Ταχίνι

• Παστέλι (με σουσάμι και μέλι)

 ΠΡΩΙΝΟ

• 1 φέτα ψωμί ολικής άλεσης με ταχίνι και λίγο μέλι

• 1 βραστό αυγό

• 1 ποτήρι τσάι του βουνού ή χαμομήλι

✅ Το ταχίνι και το αυγό δίνουν βιταμίνη Ε, όπως και οι σπόροι του ψωμιού αν έχει σουσάμι.

---

 ΔΕΚΑΤΙΑΝΟ

• Μια χούφτα αμύγδαλα ή φιστίκια Αιγίνης

• 1 μήλο ή αχλάδι εποχής

✅ Τα αμύγδαλα είναι εξαιρετική πηγή βιταμίνης Ε.

---

 ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ

• Χόρτα βραστά (βλίτα, σταμναγκάθι, ραδίκια) με ελαιόλαδο και λεμόνι

• 1 μερίδα ψητές σαρδέλες ή γαύρο

• 1 φέτα ψωμί ολικής άλεσης

✅ Ο συνδυασμός λαδερών χόρτων και ψαριών δίνει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.

---

🍵 ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ

• 1 μπάρα παστέλι (με σουσάμι και μέλι) ή 1 κουταλιά ταχίνι με λίγο κακάο

• 1 ποτήρι νερό ή αφέψημα

✅ Το σουσάμι είναι πλούσιο σε βιταμίνη Ε και καλά λιπαρά.

---

 ΒΡΑΔΙΝΟ

• Ομελέτα με αυγά, σπανάκι, πιπεριά και λίγο τυρί φέτα

• Σαλάτα μαρούλι – ρόκα – καρότο με ελαιόλαδο

✅ Ομελέτα με λαχανικά και ελαιόλαδο: πλούσιο, απλό και παραδοσιακό.

---

💧 ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΤΙΠΣ

• Χρησιμοποίησε ωμό ελαιόλαδο όπου μπορείς – σε σαλάτες, χόρτα, πάνω από όσπρια.

• Απόφυγε υπερβολικό τηγάνισμα γιατί μειώνει τη βιταμίνη Ε.

Ναι, αυτό το μενού είναι μια πολύ καλή βάση για υπέρβαρα άτομα που θέλουν να διαχειριστούν το βάρος τους, με μερικές μικρές προσαρμογές. Αναλυτικά:

---

✅ Θετικά σημεία του μενού:

• Πλούσιο σε φυτικές ίνες (χόρτα, σαλάτες, ολικής άλεσης), που προκαλούν κορεσμό.

• Χαμηλό σε ζάχαρη και χωρίς επεξεργασμένα τρόφιμα.

• Καλά λιπαρά (κυρίως ελαιόλαδο, ξηροί καρποί).

• Ισορροπημένη κατανομή γευμάτων – αποτρέπει τσιμπολόγημα.

• Πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, που βοηθούν και τον μεταβολισμό.

---

⚠️ Πιθανές τροποποιήσεις για απώλεια βάρους:

Σημείο	Σύσταση
Ποσότητες ξηρών καρπών	Μείωσε σε 10-15 τεμάχια ανά μερίδα
Ταχίνι & παστέλι	Περιορισμός σε 1-2 φορές/εβδομάδα ή μικρότερη ποσότητα (1 κ.γ.)
Ελαιόλαδο	Να χρησιμοποιείται με μέτρο (1-2 κουταλιές/ημέρα)
Φέτα	Εναλλακτικά με χαμηλότερα λιπαρά τυριά (π.χ. ανθότυρο)
Παρακολούθηση θερμίδων	Προτείνεται αν υπάρχει συγκεκριμένος στόχος απώλειας κιλών

---

✅ Τι μπορεί να προστεθεί:

• Περπάτημα 30' καθημερινά ή κάθε δεύτερη μέρα

• Νερό 1,5 – 2 λίτρα/μέρα

• Καταγραφή γευμάτων για καλύτερη επίγνωση

Ερευνα:k-proothisi

Πληροφορίες:Chat GPT

Read More

Σουπιές υψηλή διατροφική αξία.

 Οι σουπιές ανήκουν στην ομάδα των κεφαλόποδων (κεφάλι + πόδι) όπως επίσης το καλαμάρι, το χταπόδι και οι ναυτίλοι. Οι σουπιές αποτελούν μέρος της διατροφής τόσο για τον άνθρωπο όσο και για τους μεγάλους θηρευτές της θάλασσας όπως τα κητώδη, τους καρχαρίες τα μεγάλα ψάρια και τα θαλάσσια πουλιά.

Προέλευση Ονομασίας

Η κοινή σουπιά (Sepia officinalis) είναι μέλος της οικογένειας των Σεπηίδων (Sepiidae), 

της κλάσης των Κεφαλοπόδων (Cephalopods), του φύλου Μαλάκια (Mollusca). Ο όρος

 "Σουπιά" εμφανίστηκε στα τέλη του δωδέκατου αιώνα. Προέρχεται από τη λατινική λέξη Sepia. Η λέξη σέπια περιέγραφε και τη χρωστική ουσία με το ίδιο όνομα, που προερχόταν παλιότερα από

 το υγρό που εκκρίνεται από τις σουπιές. Η σουπιά ή σηπία, με την επιστημονική ονομασία

 Sepia, απαντάται σε εύκρατες και σχετικά ζεστές θάλασσες. Το όνομα της προέρχεται από

 το ρήμα σήπομαι (σαπίζω, δηλητηριάζω) επειδή στην αρχαιότητα πίστευαν ότι το μελάνι που 

εκλύει περιείχε ασθενές αναισθητικό. Το μελάνι αυτό χρησιμεύει στις σουπιές για να μη 

γίνονται ορατές από τους διώκτες τους όταν τις κυνηγούν.

Γενικά Χαρακτηριστικά

Οι σουπιές απαντώνται στις εύκρατες και ζεστές θάλασσες. Κατοικούν σε αμμώδη ή λασπώδη υποστρώματα και ο οικότοπός τους κυμαίνεται από μικρά ύδατα έως βάθη 200 μέτρων.

 Εμφανίζονται στον βορειοανατολικό και ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό και στη Μεσόγειο

 Θάλασσα. Το μήκος τους φτάνει τα 30 cm σε υποτροπικές περιοχές και τα 49 cm 

σε εύκρατες κυρίως περιοχές.

Η σουπιά, όπως και το συγγενικό καλαμάρι, όταν βρει ένα θήραμα, κυματίζει τις πλευρές

 των πτερυγίων της για να κινηθεί αθόρυβα και μόλις βρεθεί κοντά σε αυτό εκτοξεύει τα 

πλοκάμια της και συλλαμβάνει το θήραμα. Αυτή η κίνηση είναι συνήθως τόσο γρήγορη

 που δύσκολα γίνεται αντιληπτή με γυμνό μάτι.

Η σουπιά είναι η δεύτερη σε κατανάλωση παγκοσμίως στην κατηγορία των κεφαλόποδων

με τους Ασιάτες να είναι οι κύριοι καταναλωτές τους. Στη χώρα μας οι σουπιές 

αντιπροσωπεύουν το δεύτερο μεγαλύτερο μέρος της αλίευσης κεφαλόποδων με μέση ετήσια

 παραγωγή 637 τόνους (το 31%). Στην πρώτη θέση βρίσκονται τα χταπόδια με 877 τόνους

 και στη τρίτη θέση να τα καλαμάρια και τα θράψαλα με μέση ετήσια παραγωγή 338 και 216 

τόνους αντίστοιχα.

Διατροφική αξία

Τα 100 γρ σουπιάς περιέχουν 80 θερμίδες και αποτελούν σημαντική πηγή πρωτεΐνης (16 γρ ). 

Οι πρωτεΐνες αποτελούν βασικό δομικό συστατικό των μυών. Επίσης περιέχουν βιταμίνες του συμπλέγματος B με βασική την Β12 , βιταμίνη Α και βιταμίνη C. Οι σουπιές είναι σημαντική 

πηγή μετάλλων και ιχνοστοιχείων. Τα 100 γρ περιέχουν 6 mg σιδήρου, 90 mg ασβεστίου, 

372 mg νατρίου, και 354 mg καλίου.

Μειονεκτήματα 

Περιέχει αρκετή ποσότητα χοληστερόλης και συγκεκριμένα 115 mg στα 100 γρ . Πρέπει να

 σημειωθεί όμως ότι η κατανάλωση της σουπιάς, δεν επηρεάζει σημαντικά την χοληστερίνη 

του αίματος, σε σχέση με την αντίστοιχη ποσότητα κρέατος που περιέχει την ίδια ποσότητα χοληστερίνης. Αυτό συμβαίνει γιατί η σουπιά είναι φτωχή σε κορεσμένα λιπαρά έναντι του

 κρέατος.

Μελάνι της σουπιάς 

Το μελάνι της σουπιάς χρησιμοποιείται για την βελτίωση των συμπτωμάτων σε περιπτώσεις 

όπως οι αιμορροΐδες, οι διαταραχές εμμηνόρροιας, σε γυναικολογικές παθήσεις, σε 

εμμηνοπαυσιακές αλλαγές, στον πονοκέφαλο, στην βρογχίτιδα, στην ευερεθιστότητα, και στον

 έρπη.

Ποια τα διατροφικά οφέλη της σουπιάς;

Οι σουπιές προσφέρουν πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας αποτελώντας σημαντική 

εναλλακτική, κυρίως σε περιόδους νηστείας, λόγω της αποχής από την κατανάλωση

 ζωικών προϊόντων.

Παράλληλα, αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Β12, βιταμίνης που είναι απαραίτητη για τη φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος, του εγκεφάλου και τη σύνθεση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Επίσης ο σίδηρος που περιέχουν οι σουπιές αποτελεί βασικό συστατικό για το σχηματισμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της αιμοσφαιρίνης , απαραίτητη για τη μεταφορά

 οξυγόνου , τον φυσιολογικό μεταβολισμό και την παραγωγή ενέργειας,

Ποιοι οι κίνδυνοι υπάρχουν από την κατανάλωση;

Στην περίπτωση των τροφίμων όταν μιλάμε για Ασφάλεια Τροφίμων μιλάμε για την αναγνώριση

 των κινδύνων και το σύνολο των προληπτικών μέτρων που παίρνουμε προκειμένου

 να μειώσουμε την επικινδυνότητα που μπορεί να προκύψει από την κατανάλωση κάποιου

 αλλοιωμένου τροφίμου, συμπεριλαμβανομένων και των συνεπειών που μπορούν να 

υπάρξουν λόγω της κατανάλωσής του. Οι κίνδυνοι που μπορεί να υπάρξουν, χωρίζονται 

σε τρεις κατηγορίες: στους μικροβιολογικούς, στους χημικούς και στους φυσικούς.

Μικροβιολογικοί Κϊνδυνοι

Μικροβιολογικούς κινδύνους ονομάζουμε τους κινδύνους που οφείλονται σε κάποιο 

μικροβιολογικό παράγοντα. Σε αυτούς περιλαμβάνονται τα παθογόνα βακτήρια (σαλμονέλα, σταφυλόκοκκος κ.α.) οι μύκητες, οι παθογόνοι ιοί, τα παράσιτα καθώς και τα τοξικά παράγωγα

 αυτών (π.χ. οι αφλατοξίνες που παράγονται από ορισμένους μύκητες). Οι μικροβιολογικοί 

κίνδυνοι αποτελούν την μεγαλύτερη απειλή για την υγεία των καταναλωτών. Οι πιο συχνά 

εμφανιζόμενοι και άμεσοι, όσον αφορά δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία του καταναλωτή 

είναι οι μικροβιολογικοί κίνδυνοι και κυρίως τα παθογόνα βακτήρια.

Τροφική Δηλητηρίαση

Όπως με τα περισσότερα θαλασσινά, έτσι και με τις σουπιές μπορεί κάποιες φορές να 

προκληθεί τροφική δηλητηρίαση. Αυτή μπορεί να οφείλεται σε βακτήρια ή σε ιούς που 

αυτές περιέχουν. Είναι επίσης πιθανό οι σουπιές να μολύνονται από τοξίνες που παράγουν

 τα φύκια τα οποία καταναλώνουν. Οι τοξίνες αυτές συσσωρεύονται στη σάρκα τους και 

έμμεσα επηρεάζουν τον άνθρωπο προκαλώντας τους τροφική δηλητηρίαση όταν τις

 καταναλώσει.

Οι τροφικές δηλητηριάσεις μπορεί να είναι:

1. Διαρροϊκού τύπου
2. Παραλυτικού τύπου
3. Νευροτοξικού τύπου

Αν και δείχνουν ανησυχητικές ωστόσο μπορούν να αντιμετωπιστούν και να υποχωρήσουν

 χωρίς να είναι επικίνδυνες.

Πώς να εντάξετε τις σουπιές στη διατροφή σας.

Οι σουπιές αποτελούν καλή πηγή πρωτεϊνών, απαραίτητων αμινοξέων, βιταμινών και 

μετάλλων. Είναι σημαντικό να τις καταναλώνουμε ιδίως σε περιόδους νηστείας.

Η σουπιά, όπως ακριβώς και το καλαμάρι, όσο πιο πολύ ψήνετε τόσο σκληραίνει. 

Αν και ο χρόνος στον οποίο συμβαίνει αυτό είναι μεγαλύτερος απ ότι στο καλαμάρι

 ωστόσο χρειάζεται λίγη ώρα μαγείρεμα. Στο τηγάνι αρκούν 7- 8 λεπτά και στη σχάρα

 4-5 λεπτά από κάθε μεριά. Στο φούρνο ή στην κατσαρόλα ο χρόνος μαγειρέματος είναι 

μεγαλύτερος.

Η νοστιμιά της σουπιάς γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν στις συνταγές προστεθεί το μελάνι της.

 Το μελάνι της έχει την ιδιότητα να πήζει τις σάλτσες και επίσης η σουπιά λόγω της

 περιεκτικότητας της σε αλάτι τονίζει τη γεύση σε ζυμαρικά ή στο ρύζι. Μπορείτε να εντάξετε

 στη διατροφή σας σουπιές σε συνδυασμό με ρύζι ή ακόμη με μυρωδικά και κουκουνάρι.

 Συνηθισμένο επίσης πιάτο στην ελληνική οικογένεια είναι οι σουπιές με σπανάκι και οι σουπιές στιφάδο.

Τέλος και αρκετά συνηθισμένο αποτελούν εξαιρετικό θαλασσινό μεζέ μαζί με το ούζο.

Read More