Το μοσχοκάρυδο εκτιμάται όχι μόνο για τη γεύση και το άρωμα που προσδίδει στην μαγειρική, αλλά και για τα οφέλη του στην υγεία.
Πλούσιο σε βασικά θρεπτικά συστατικά, τομοσχοκάρυδοσυνδέεται με ποικίλες φαρμακευτικές ιδιότητες.
Αυτό το άρθρο παραθέτει το διατροφικό προφίλ του μοσχοκάρυδου, τα οφέλη του για την υγεία, τις πιθανές του παρενέργειες και τον αντίκτυπό του στην αρτηριακή πίεση.
Διατροφικό προφίλ μοσχοκάρυδου
Το μοσχοκάρυδο είναι κάτι περισσότερο από ένα γευστικό μπαχαρικό. Είναι γεμάτο με απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που συμβάλλουν στη συνολική υγεία:
Θερμίδες: Μία κουταλιά της σούπας (7 γραμμάρια) μοσχοκάρυδο περιέχει περίπου 37 θερμίδες.
Υδατάνθρακες: Το μοσχοκάρυδο παρέχει περίπου 6 γραμμάρια υδατανθράκων ανά κουταλιά της σούπας.
Φυτικές ίνες: Κάθε κουταλιά της σούπας έχει περίπου 2 γραμμάρια φυτικών ινών, βοηθώντας την πέψη.
Μέταλλα: Το μοσχοκάρυδο είναι καλή πηγή ασβεστίου, καλίου, μαγνησίου και σιδήρου.
Βιταμίνες: Το μοσχοκάρυδο περιέχει βιταμίνη Α, βιταμίνη C και μικρές ποσότητες βιταμινών Β.
Μοσχοκάρυδο: Οφέλη υγείας
Αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες: Το μοσχοκάρυδο περιέχει αντιοξειδωτικά όπως η μυριστικίνη και η ελεμικίνη, τα οποία μειώνουν τη φλεγμονή και έτσι ανακουφίζουν τις χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις.
Βελτιώνει την πέψη: Το μοσχοκάρυδο χρησιμοποιείται συχνά ως θεραπεία για τη δυσπεψία και το φούσκωμα. Η περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες στο μοσχοκάρυδο βοηθά επίσης στη ρύθμιση των κινήσεων του εντέρου και προάγει την υγεία του πεπτικού συστήματος.
Υποστηρίζει την υγεία του εγκεφάλου: Οι ενώσεις του μοσχοκάρυδου, όπως η macelignan, έχουν νευροπροστατευτικά αποτελέσματα που μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας, στην μείωση της πνευματικής κόπωσης και πιθανώς στην μείωση του κινδύνου νευροεκφυλιστικών ασθενειών.
Προωθεί τον καλύτερο ύπνο: Το μοσχοκάρυδο έχει ήπιες ηρεμιστικές ιδιότητες που μπορεί να βοηθήσουν στη βελτίωση της ποιότητας του ύπνου. Έχει χρησιμοποιηθεί σε παραδοσιακές θεραπείες για την αϋπνία και για να ηρεμήσει τα νεύρα.
Ενισχύει τη στοματική υγεία: Οι αντιβακτηριδιακές ιδιότητες του μοσχοκάρυδου το καθιστούν χρήσιμο στη στοματική φροντίδα. Βοηθά στην καταπολέμηση των βακτηρίων που προκαλούν κακή αναπνοή και στοματικές λοιμώξεις.
Βοηθά στον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα: Έρευνες δείχνουν ότι το μοσχοκάρυδο μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, κάτι που είναι ευεργετικό για τα άτομα με διαβήτη.
Βελτιώνει την υγεία του δέρματος: Λόγω των αντιμικροβιακών και αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων του, το μοσχοκάρυδο χρησιμοποιείται σε θεραπείες για την μείωση της ακμής και τη βελτίωση της υφής του δέρματος.
Ανακούφιση από τον πόνο: Τα αιθέρια έλαια του μοσχοκάρυδου έχουν αναλγητικές ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση από τον πόνο, που σχετίζεται με καταστάσεις όπως η αρθρίτιδα και ο μυϊκός πόνος.
Πιθανές παρενέργειες του μοσχοκάρυδου
Αν και το μοσχοκάρυδο προσφέρει διάφορα οφέλη για την υγεία, είναι σημαντικό να το χρησιμοποιείτε με μέτρο, διότι έχει συνδεθεί και με τα εξής:
Τοξικότητα: Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων μοσχοκάρυδου (πάνω από 2 κουταλάκια του γλυκού) μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα όπως παραισθήσεις, ναυτία, ζάλη και ταχυπαλμία. Η μυριστικίνη στο μοσχοκάρυδο είναι γνωστή για τις ψυχοδραστικές της επιδράσεις.
Αλλεργικές αντιδράσεις: Το μοσχοκάρυδο μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις σε ευαίσθητα άτομα. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του δέρματος ή γαστρεντερική δυσφορία.
Αλληλεπιδράσεις με φάρμακα: Το μοσχοκάρυδο μπορεί να αλληλεπιδράσει με ορισμένα φάρμακα, ιδιαίτερα εκείνα που σχετίζονται με την αρτηριακή πίεση και τα αντιπηκτικά.
Πώς το μοσχοκάρυδο μπορεί να επηρεάσει την αρτηριακή πίεση
Το μοσχοκάρυδο μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση της αρτηριακής πίεσης λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε κάλιο.
Το κάλιο βοηθά στην εξουδετέρωση των επιδράσεων του νατρίου στο σώμα, μειώνοντας ενδεχομένως την αρτηριακή πίεση. Ωστόσο, οι σχετικές έρευνες για την άμεση επίδραση του μοσχοκάρυδου στην αρτηριακή πίεση είναι περιορισμένες και είναι απαραίτητο να το καταναλώνετε με μέτρο και να ρωτήσετε σχετικά τον γιατρό σας.
Σύνοψη
Το μοσχοκάρυδο προσφέρει πολλά οφέλη για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης της πέψης, του καλύτερου ύπνου και της βελτιωμένης υγείας του εγκεφάλου. Ωστόσο, είναι σημαντικό να χρησιμοποιείτε αυτό το μπαχαρικό με μέτρο για να αποφύγετε πιθανές παρενέργειες. Ως πλούσια πηγή θρεπτικών συστατικών, το μοσχοκάρυδο μπορεί να είναι μια πολύτιμη προσθήκη σε μια ισορροπημένη διατροφή.
Ωστόσο, όσοι έχουν υπάρχουσες ιατρικές παθήσεις θα πρέπει να συμβουλευτούν τον γιατρό τους πριν ενσωματώσουν μεγάλες ποσότητες μοσχοκάρυδου στη διατροφή τους, ειδικά λόγω της πιθανής αλληλεπίδρασής του με φάρμακα και της επίδρασής του στην αρτηριακή πίεση.
Σε αρκετές περιπτώσεις ο κόσμος δεν γνωρίζει ποια είναι η διαφορά ψυχανάλυσης και ψυχοθεραπείας; Πρόκειται για δύο έννοιες που αναφέρονται στην βελτίωση της καλής ψυχικής υγείας ενός ανθρώπου.
Ωστόσο η ψυχανάλυση και η ψυχοθεραπεία δεν είναι το ίδιο πράγμα. Έχουν ορισμένες διαφορές. Παρακάτω μπορείς να δεις τι είναι η ψυχανάλυση, τι είναι η ψυχοθεραπεία και ποιες διαφορές υπάρχουν στις δύο αυτές έννοιες.
Τι είναι η ψυχοθεραπεία
Η ψυχοθεραπεία είναι ένα σύνολο από θεραπευτικές μεθόδους που εφαρμόζει ένας ψυχολόγος για να βοηθήσει έναν άνθρωπο να βελτιώσει την ψυχολογία του.
Δηλαδή στην ψυχοθεραπεία υπάρχουν πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις και θεραπείες που μπορεί να επιλέξει ο ψυχίατρος ανάλογα την κάθε περίπτωση.
Σε αρκετές περιπτώσεις η ψυχοθεραπεία περιλαμβάνει συνεδριάσεις μεταξύ του ψυχολόγου και του ανθρώπου. Ο άνθρωπος μιλάει για τον εαυτό του, τα προβλήματά του, τις σκέψεις του και τα προβλήματά του. Ο ψυχολόγος ενθαρρύνει τον άνθρωπο να βγάλει προς τα έξω ό,τι τον προβληματίζει χωρίς ποτέ να είναι επικριτικός.
Μέσα από τις συνεδρίες ο ψυχολόγος βοηθάει τον ασθενή να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του, να διώξει αρνητικές σκέψεις και να σταθεροποιήσει τα συναισθήματά του.
Υπάρχουν διάφορες μορφές ψυχοθεραπείας. Ορισμένες από τις πιο γνωστές είναι:
Η ψυχανάλυση είναι ένα συγκεκριμένο είδος ψυχοθεραπείας που γίνεται με μια συγκεκριμένη μέθοδο όπως αναφέρει ο Φρόιντ. Δηλαδή η ψυχανάλυση είναι μία μόνο από όλες τις διαθέσιμες μεθόδους ψυχοθεραπείας.
Απλά ο κόσμος πολλές φορές μπερδεύει αυτές τις δύο έννοιες επειδή η ψυχανάλυση ήταν η πρώτη χρονικά μέθοδος ψυχοθεραπείας που εφαρμόστηκε. Επομένως μαθεύτηκε στο ευρύ κοινό.
Η ψυχανάλυση εστιάζει στις αιτίες που προκαλούν ένα πρόβλημα. Οι αρνητικές σκέψεις, οι φοβίες, το άγχος, ο πανικός, η κακή ψυχολογία, κτλ έχουν κάποιες συγκεκριμένες αιτίες που πολλές φορές φτάνουν ως την παιδική ηλικία.
Σε ορισμένες περιπτώσεις βρίσκονται στο ασυνείδητο το οποίο κατά κάποιο τρόπο έχει "προγραμματίσει" τον εγκέφαλο να δρα με αυτόν τον αρνητικό τρόπο. Η ψυχανάλυση προσπαθεί να αλλάξει αυτή την κατάσταση.
Με την ψυχανάλυση ο ψυχολόγος προσπαθεί να εντοπίσει τις αιτίες και τα αρνητικά βιώματα που προκαλούν τις αρνητικές συμπεριφορές. Έπειτα προσπαθεί να δώσει νέες κατευθύνσεις στον τρόπο σκέψης του ανθρώπου.
Κύριες διαφορές ψυχανάλυσης - ψυχοθεραπείας
Έννοια
● Ψυχοθεραπεία: Γενική έννοια που περιλαμβάνει διάφορες μεθόδους βελτίωσης της ψυχολογίας
● Ψυχανάλυση: Συγκεκριμένη μέθοδος ψυχοθεραπείας (μία από τις πολλές) όπως αναπτύχθηκε από τον Φρόιντ
Μέθοδος
● Ψυχοθεραπεία: Εστιάζει στο παρόν παρόλο που ερευνά και το παρελθόν. Προσπαθεί να αλλάξει τον τρόπο σκέψης στο σήμερα μέσα από διάφορες μεθόδους, "ασκήσεις" και τεχνικές.
● Ψυχανάλυση: Εστιάζει στο ασυνείδητο που διαμορφώθηκε στο παρελθόν και προσπαθεί να αλλάξει τους αυτοματισμούς που προκαλούν τα αρνητικά συναισθήματα.
Διάρκεια
● Ψυχοθεραπεία: Μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη θεραπεία που απαιτεί λιγότερες συνεδρίες κάθε βδομάδα.
● Ψυχανάλυση: Μακροπρόθεσμη θεραπεία που απαιτεί περισσότερες συνεδρίες κάθε βδομάδα.
Τρόπος
● Ψυχοθεραπεία: Προσπαθεί να αλλάξει τις δυσλειτουργικές σκέψεις και συμπεριφορές. Θέλει να βελτιώσει τα συμπτώματα και να αλλάξει τους μηχανισμούς που προκαλούν αρνητικές σκέψεις.
● Ψυχανάλυση: Προσπαθεί να κάνει ριζικότερες αλλαγές με βάθος. Θέλει να ιάνει τα ψυχικά τραύματα και να βελτιώσει χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του ανθρώπου.
Τα νεφρά δουλεύουν ασταμάτητα μερα και νύκτα φιλτράρωντας το αίμα μας, κατ'επέκταση αποροφούν όλες τίς τοξίνες στίς οποίες έχουμε εκτεθή κατα την διατροφή μας.Κάποιες τοξίνες όμως δημιουργούν μικρούς ασβεστόλιθους με τα γνωστα αποτελέσματα σχετικά με κολικούς νεφρολιθιάσεις,και διάφορα άλλα .Εδώ είναι ένας οδηγός πρόληψης και διάσπασεις αυτών των ιζημάτων στα νεφρά.
Υπάρχουν διάφορα συστατικά που μπορούν να παρεμποδίσουν τη δημιουργία πέτρας στα νεφρά, ανάλογα με τον τύπο της πέτρας. Το πιο γνωστό και γενικά ωφέλιμο είναι το κιτρικό άλας (κυρίως το κιτρικό κάλιο ή κιτρικό μαγνήσιο).
🔹 Κιτρικό άλας (citrate)
Δράση: Δεσμεύει το ασβέστιο στα ούρα και εμποδίζει τη δημιουργία κρυστάλλων οξαλικού ασβεστίου, που είναι ο πιο συχνός τύπος πέτρας.
Πηγές:
Χυμός λεμονιού ή λάιμ (φυσική πηγή κιτρικών)
Κάποια φρούτα όπως πορτοκάλια και πεπόνια
Συμπληρώματα κιτρικού καλίου (μόνο με ιατρική οδηγία)
🔹 Άλλα βοηθητικά στοιχεία:
Μαγνήσιο: βοηθά στη μείωση του σχηματισμού πέτρας οξαλικού ασβεστίου.
Επαρκής ενυδάτωση: το πιο σημαντικό προληπτικό μέτρο – να αραιώνονται τα ούρα.
Περιορισμός αλατιού και ζωικών πρωτεϊνών: μειώνει την απέκκριση ασβεστίου και ουρικού οξέος.
πάμε αναλυτικά να δούμε ποια ποτά και τροφές περιέχουν φυσικά συστατικά που βοηθούν στην πρόληψη δημιουργίας πέτρας στα νεφρά, ειδικά κιτρικά άλατα, μαγνήσιο και άλλα προστατευτικά στοιχεία:
Η έννοιαναρκισσισμόςεκφράζει την έμφυτη από τη στιγμή της γέννησης τάση μας να επικεντρωνόμαστε στον εαυτό μας. Συχνά είναι αντικείμενο παρεξήγησης γιατί εξισώνεται με τον υψηλό εγωισμό, την αλαζονεία, την έντονη αυταρέσκεια, την απουσία ενσυναίσθησης. Τα χαρακτηριστικά αυτά αντιστοιχούν συνήθως στην προβληματική έκφανση του ναρκισσισμού, που άλλοτε ονομάζεται παθολογικός, κακοήθης ήναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας.
Επομένως είναι χρήσιμο να μάθουμε το ναρκισσισμό ως ένα έμφυτο και υγιές ως ένα βαθμό χαρακτηριστικό που έχουμε όλοι μας ως προϊόν υγιούς αυτοεκτίμησης, το οποίο μας βοηθά
να διατηρήσουμε τις εσωτερικές μας ισορροπίες,
να ακούσουμε καλύτερα τις επιθυμίες και ανάγκες μας
να μας υποστηρίζει στις δυσκολίες της ζωής και να διαχειριστούμε το πέρασμα του χρόνου
να κινητοποιούμαστε προς αυτοβελτίωση, στόχους και κάθε τι που έχει νόημα για τη ζωή μας.
Να σημειώσουμε ότι στα παιδιά υπάρχει υψηλός, διογκωμένος ναρκισσισμός και αυτό είναι φυσιολογικό ως μέρος της αναπτυξιακής τους πορείας. Το ίδιο μπορεί να ισχύσει και κατά την περίοδο της εφηβείας, μια περίοδος που ο νέος άνθρωπος ψάχνεται ως προς τη διαμόρφωση της ταυτότητάς του. Ναρκισσισιστικά χαρακτηριστικά στους εφήβους δεν αποτελούν απαραίτητα δείκτη για την μετέπειτα ανάπτυξη της διαταραχής.
Επίσης να διευκρινίσουμε ότι ο κακοήθης ναρκισσισμός, δεν είναι απλά ναρκισσισμός, αλλά ένας πολύ άσχημος συνδυασμός ναρκισσιστικής και αντικοινωνικής (ψυχοπαθητικής) προσωπικότητας.
Ναρκισσισμός και αγάπη για τον εαυτό : ο μύθος
Ο Νάρκισσος κατά την μυθολογία προκαλούσε τον θαυμασμό όλων. Δεν υπήρχε ύπαρξη που να μην τον ερωτεύτηκε ή να εξέφρασε ανοιχτά το ενδιαφέρον της για εκείνον. Ο ίδιος, επιδεικτικά απορριπτικός προκαλούσε πάθη χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες της συμπεριφοράς του στους άλλους. Μετά την αυτοκτονία του Αμεινία, ο οποίος μην μπορώντας να δεχτεί την απόρριψη του Νάρκισσου έβαλε τέλος στη ζωή του, η Νέμεσις τον τιμώρησε με μια κατάρα κατά την οποία θα ερωτευόταν μόνο τον εαυτό του.
Λίγο αργότερα, ο Νάρκισσος είδε την αντανάκλαση του στις όχθες μιας λίμνης και την ερωτεύθηκε ακαριαία. Έμεινε ακίνητος -στο ίδιο σημείο, να την κοιτάει, μέχρι και τον θάνατό του.
Η σύνδεση του μύθου με τη διάγνωση Όπως ο Νάρκισσος –ερωτευμένος με τον εαυτό του παγιδεύτηκε ακίνητος στην απεραντοσύνη του κόσμου και γέρασε κοιτώντας την αντανάκλασή του “χάνοντας” τη ζωή –, ένα άτομο που πάσχει από ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας και έχει αναπτύξει μεγαλειώδεις ιδέες για τον εαυτό του “παγιδεύεται” σε αυτές, και ως αποτέλεσμα συναντά δεκάδες δυσκολίες στην καθημερινότητα και τις διαπροσωπικές του σχέσεις.
Το άτομο με ναρκισσιστική προσωπικότητα έχει ένα διάχυτο, άκαμπτο και δυσπροσάρμοστο μοτίβο για την αντίληψη του εαυτού του. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα και η συμπεριφορά του εστιάζουν στην ενίσχυση και προστασία της αυτοεκτίμησης του, αδιαφορώντας για τις συνέπειες πρωτίστως στους άλλους και συχνά στον εαυτό του. Έχοντας σημαντικά ελλείματα σε ενσυναισθητικά και προσαρμοστικά χαρακτηριστικά το άτομο δυσκολεύεται στη δημιουργία ισότιμων σχέσεων (Beck, Freeman, & Davis 2015).
Ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας συμπτώματα
Η ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας διακρίνεται από ένα διάχυτο αίσθημα σημαντικότητας που εκδηλώνεται σε φαντασιακό ή συμπεριφορικό επίπεδο, την ανάγκη του για θαυμασμό και μια γενικότερη έλλειψη ενσυναίσθησης.
Για να διαγνωστεί ένα άτομο με Ναρκισσιστική́ διαταραχή́, πρέπει να πληροί πέντε τουλάχιστον από́ τα παρακάτω κριτήρια του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειρίδιου Ψυχικών Διαταραχών (DSM-V) (American Psychiatric Association 2013):
Μεγαλειώδες αίσθημα σπουδαιότητας του εαυτού (π.χ. διογκώνει τα επιτεύγματα και τα ταλέντα του, περιμένει να αναγνωρισθεί́ σαν ανώτερο χωρίς να παρουσιάζει ανάλογες επιτυχίες)
Έντονη ενασχόληση με φαντασιώσεις απεριόριστης επιτυχίας, δύναμης, εξυπνάδας, ομορφιάς ή ιδανικής αγάπης
Το άτομο πιστεύει ότι είναι ξεχωριστό́ και μοναδικό́ και μπορούν να το καταλάβουν μονό ή πρέπει να συναναστρέφεται μόνο με άλλα μοναδικά́ άτομα υψηλού́ κύρους (ή θεσμούς)
Απαιτεί υπερβολικό θαυμασμό
Έχει μία αίσθηση ιδιαίτερων δικαιωμάτων, δηλ. μη λογικές προσδοκίες για ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση ή αυτόματη συμμόρφωση των άλλων με τις προσδοκίες του
Εκμεταλλεύεται τις διαπροσωπικές του σχέσεις, δηλ. εκμεταλλεύεται τους άλλους για να πετύχει τους σκοπούς του
Του λείπει η «ενσυναίσθηση»: είναι απρόθυμο να αναγνωρίσει ή να ταυτιστεί με τα αισθήματα και τις ανάγκες των άλλων
Συχνά φθονεί τους άλλους ή πιστεύει ότι το φθονούν
Εμφανίζει αλαζονική, υπεροπτική συμπεριφορά ή στάση
Βιβλιογραφικά συναντώνται 2 τύποι ναρκισσιστών, οι εμφανείς και οι συγκαλυμμένοι ναρκισσιστές (Levy, 2012).
Ένας εμφανής ναρκισσιστής χαρακτηρίζεται από μεγαλοπρέπεια, αναζήτηση προσοχής, αλαζονεία, έπαρση και υπεροπτική συμπεριφορά. Τα άτομα που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία φαίνονται σίγουρα για τον εαυτό τους, αποζητούν συνεχώς τον θαυμασμό και την αναγνώριση των άλλων, συμπεριφέρονται επιδεικτικά και εγωκεντρικά, ενώ διακρίνονται για την ανυπομονησία και την υπερευαισθησία τους στην κριτική (Sperry & Sperry 2016). Παράλληλα, στις διαπροσωπικές τους σχέσεις διακρίνονται για την γοητεία τους. Είναι ευχάριστα και ιδιαίτερα συμπαθή, σχετίζονται με ευκολία δημιουργώντας όμως επιφανειακές και χειριστικές σχέσεις. Χάνουν εύκολα το ενδιαφέρον τους όταν τα θέλω τους δεν απαντώνται, αδυνατούν να φερθούν συναισθητικά απέναντι στις ανάγκες των γύρω τους και απογοητεύονται ιδιαίτερα όταν δεν καλύπτονται οι επιθυμίες και οι προσδοκίες τους (Sperry, 2003).
Αντίθετα, ένας συγκαλυμμένος ναρκισσιστής είναι ευαίσθητος στην εξωτερική κριτική, συγκρατημένος και φαινομενικά μετριόφρον. Ενώ δείχνουν ντροπαλοί, οι συγκαλυμμένοι ναρκισσιστές έχουν μια πολύ συγκεκριμένη και μεγαλοπρεπή ιδέα για τον εαυτό τους. Αποφεύγουν να είναι στο επίκεντρο της προσοχής κοινωνικά, αποζητούν όμως μεγάλο μέρος της εστιάζοντας στις ανείπωτες και μοναδικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Οι συγκαλυμμένοι νάρκισσοι νιώθουν πως υποφέρουν περισσότερο από οποιονδήποτε (Levy, 2012).
Από τα άτομα που διαγιγνώσκονται με ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας, το 50%-75% είναι άνδρες. Αν και οι γυναίκες έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν πιο εμφανή και στερεοτυπικά συμπτώματα ναρκισσισμού, αυτό δεν σημαίνει ότι ο ναρκισσισμός δεν είναι εξίσου συχνός στις γυναίκες. Φαίνεται ότι ο νάρκισσος άντρας εκδηλώνεται περισσότερο ως ο πρώτος τύπος, ενώ η γυναίκα νάρκισσος ως ο δεύτερος πιο συγκαλυμμένος ευάλωτος τύπος.
Σε γνωστικό επίπεδο, και οι δυο τύποι ναρκισσισμού μοιράζονται χαρακτηριστικά όπως το αίσθημα ότι είναι ξεχωριστοί. Διαφέρουν από τους υπόλοιπους στην μοναδικότητά τους, για αυτό και νιώθουν πως τους αξίζει ειδική μεταχείριση. Λόγω της ανωτερότητάς τους, οι κανόνες συχνά νιώθουν πως δεν ισχύουν –ή δεν θα έπρεπε να ισχύουν, για τους ίδιους (Sperry & Sperry 2016).
Άτομα με ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας πολύ δύσκολα μπαίνουν σε θεραπεία για αυτό το λόγο, εκτός αν συνυπάρχει άλλη παθολογία όπως άγχος. Το άγχος τους είναι συχνά απότοκο της συνειδητής ή ασυνείδητης αντίληψης ότι η πραγματικότητα διαφέρει από τον τρόπο που οι ίδιοι θέλουν να την αντιλαμβάνονται.
Η λιθίαση σιελογόνων αδένων (ή σιαλολιθίαση) είναι μια πάθηση κατά την οποία δημιουργούνται μικρές πέτρες (σιαλόλιθοι) είτε μέσα στους σιελογόνους αδένες, είτε μέσα στους εκφορητικούς πόρους. Αν και μπορούν να εμφανιστούν σε όλους τους σιελογόνους αδένες, εμφανίζονται συχνότερα στον υπογνάθιο σιελογόνοαδένα. Οι σιαλόλιθοι εμφανίζονται συχνότερα σε αυτό το σημείο λόγω της μεγάλης παραγωγής σάλιου από τον υπογνάθιο αδένα.
Πώς προκαλείται η λιθίαση σιελογόνων αδένων;
Οι σιαλόλιθοι είναι μικρές σκληρές πέτρεςλευκού, κιτρινωπού ή καφέ χρώματος. Αν και τα αίτια δεν είναι απόλυτα γνωστά, κάποιοι παράγοντες έχουν ταυτιστεί με την εμφάνισή τους. Πιο συγκεκριμένα, η λιθίαση σιελογόνων αδένων μπορεί να προκληθεί από παράγοντες που δεν ευνοούν την παραγωγή σάλιου, καθώς και από τη συσσώρευση αλάτων του σάλιου στην περιοχή. Πιο συγκεκριμένα, οι παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνισή τους είναι:
Φάρμακα όπως ψυχιατρικά και αντιισταμινικά
Μειωμένη πρόσληψη τροφής
Αφυδάτωση
Κάποιος τραυματισμός των εκφορητικών πόρων των σιελογόνων αδένων
Συμπτώματα λιθίασης σιελογόνων αδένων
Όταν ο υπάρχων σιαλόλιθος μεγαλώσει αρκετά, μπορεί να αποφράξει τον εκφορητικό πόρο του σιελογόνου αδένα. Έτσι, εμποδίζεται η εκροή σάλιου προς το στόμα. Σε γενικές γραμμές, ο σιαλόλιθος μέχρι να μεγαλώσει αρκετά δεν γίνεται αντιληπτός.
Ως πρωταρχικό σύμπτωμα, μπορεί να εμφανιστεί ένα μικρό οίδημα στη βάση του στόματος (αν αναπτυχθεί στον υπογνάθιο αδένα), ή στο εσωτερικό μέρος του μάγουλου (αν αναπτυχθεί στην παρωτίδα). Το οίδημα αυτό στο εσωτερικό του στόματος μπορεί να γίνει αντιληπτό με τη γλώσσα.
Επίσης, ο ασθενής θα αισθάνεται ενόχληση και πόνο στο σημείο ανάπτυξης του σιαλόλιθου κατά τη διάρκεια του φαγητού. Κατά την κατανάλωση τροφής, οι σιελογόνοι αδένες παράγουν περισσότερο σάλιο. Έτσι, όταν η αυξημένη αυτή ποσότητα που παράγεται δεν μπορεί να απελευθερωθεί προκαλεί πόνο και πρήξιμο. Ο πόνος είναι ιδιαίτερα οξύς και είναι πιο έντονος στην περίπτωση που το άτομο καταναλώνει φαγητό ή ρόφημα με έντονη/ιδιαίτερη (ξινή, γλυκιά, καυτερή) γεύση. Τέλος, ο πόνος αυτός μπορεί να δυσκολεύει το άτομο στην ομιλία ή/και και στο άνοιγμα του στόματος (τρισμός).
Επιπρόσθετα, ανάλογα με τον τύπο απόφραξης του εκφορητικού πόρου τα συμπτώματα ποικίλουν. Σε περίπτωση μερικής απόφραξης του πόρου, το οίδημα και ο πόνος εξαφανίζονται μετά την κατανάλωση τροφής. Αντίθετα, σε περιπτώσεις ολικής απόφραξης του πόρου το πρήξιμο παραμένει και μπορεί να παρατηρηθεί και ξηροστομία. Τέλος, σε περίπτωση που δεν αντιμετωπιστεί άμεσα μπορεί να προκαλέσει μια σοβαρή λοίμωξη που ονομάζεται σιαλαδενίτιδα.
Λιθίαση σιελογόνων αδένων: Διάγνωση
Η άμεση αντιμετώπιση της λιθίασης των σιελογόνων αδένων είναι πολύ σημαντική, για την αποφυγή περαιτέρω μολύνσεων της περιοχής. Η διάγνωσή της μπορεί να πραγματοποιηθεί με ακτινογραφία, υπέρηχο, αξονική η/και μαγνητική τομογραφία, ή μια ειδική εξέταση τη σιελογραφία.
Θεραπεία της λιθίασης σιελογόνων αδένων
Για τη θεραπεία της σιαλολιθίασης, ο ασθενής θα πρέπει να απευθυνθεί σε έναν έμπειρο ωτορινολαρυγγολόγο. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης, αντιμετωπίζεται με διάφορες θεραπείες που αναλύονται συντόμως παρακάτω:
Συντηρητική θεραπεία: αποτελείται από τεχνικές, οι οποίες αυξάνουν τη ροή του σάλιου, η οποία με τη σειρά της θα ωθήσει την πέτρα να βγει προς τα έξω. Ως τεχνικές χρησιμοποιούνται η αυξημένη πρόσληψη νερού, η χρήση ζεστών επιθεμάτων και το ελαφρύ μασάζ του αδένα που πάσχει.
Λιθοτριψία: η θεραπεία αυτή μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε περιπτώσεις όπου οι σιελόλιθοι είναι μικροί. Κατά τη λιθοτριψία, εφαρμόζονται κύματα υπερήχων στους σιελόλιθους και στη συνέχεια αποβάλλονται φυσιολογικά με το σάλιο.
Σαλιενδοσκόπηση: πρόκειται για την πιο σύγχρονη μέθοδο. Απαιτεί ειδικό σιαλενδοσκόπιο με κανάλι εργασίας από το οποίο με ειδικές λαβίδες συλλαμβάνεται ο λίθος και αφαιρείται. Σε μεγάλους λίθους, χρησιμοποιείται ίνα laser, που σπάει τον λίθο και έτσι αφαιρείται από τον αδένα αναίμακτα.
Σιαλολιθοτομή : πραγματοποιείται μια τομή στον εκφορητικό πόρο και αφαιρείται η πέτρα από τον ωτορινολαρυγγολόγο.
Αφαίρεση σιελογόνου αδένα: σε περιπτώσεις χρόνιων αποφράξεων και υποτροπιάζουσων λοιμώξεων, η θεραπεία εκλογής είναι η αφαίρεση όλου του αδένα.
Από τις 11 Ιουνίου 2025 έχει ψηφιστεί και μπαίνει σε ισχύ (τους επόμενους ~3 μήνες μετά δημοσίευσης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως) ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας.
Απαγορεύονται ταξί εκτός εξαιρέσεων (π.χ. για ΑμεΑ, εφόσον δεν μπλοκάρουν κυκλοφορία >30″). Πρόστιμο 150 €.lifo.gr+2lifo.gr+2protothema.gr+2
✅ Γιατί αλλάζει:
Η Ελλάδα βρίσκεται πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσον όρο σε θανάτους από τροχαία – στόχος η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας μέσω σοβαρών κυρώσεων, ψηφιοποίησης εγγραφής προστίμων και έμφασης στην υποτροπήlifo.gr+4protothema.gr+4liberal.gr+4.
Διατροφικό προφίλ μοσχοκάρυδου
